Acts 25 — SRG

25Φῆστος οὖν ἐπιβὰς τῇ ἐπαρχίᾳ, μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπὸ Καισαρείας.²Ἐνεφάνισαν^*⸂δὲ⸃ αὐτῷ^*⸂2ὁ ἀρχιερεὺς⸃ καὶ οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατὰ τοῦ Παύλου, καὶ παρεκάλουν αὐτόν,³αἰτούμενοι χάριν κατ᾽ αὐτοῦ, ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, ἐνέδραν ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτὸν κατὰ τὴν ὁδόν.⁴Ὁ μὲν οὖν Φῆστος ἀπεκρίθη, τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον^*⸂ἐν Καισαρείᾳ,⸃ ἑαυτὸν δὲ μέλλειν ἐν τάχει ἐκπορεύεσθαι.^5*⸉Οἱ οὖν δυνατοὶ ἐν ὑμῖν, φησίν,⸊ συγκαταβάντες, εἴ τι ἐστὶν ἐν τῷ ἀνδρὶ^*⸂τούτῳ,⸃ κατηγορείτωσαν αὐτοῦ.⁶Διατρίψας δὲ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας^*⸂πλείους ἢ δέκα,⸃ καταβὰς εἰς Καισάρειαν, τῇ ἐπαύριον καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκέλευσεν τὸν Παῦλον ἀχθῆναι.⁷Παραγενομένου δὲ αὐτοῦ, περιέστησαν^*⸆ οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβεβηκότες Ἰουδαῖοι, πολλὰ καὶ βαρέα αἰτιώματα^*⸂φέροντες κατὰ τοῦ Παύλου, ἃ οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι,⁸ἀπολογουμένου αὐτοῦ⸃ ὅτι Οὔτε εἰς τὸν νόμον τῶν Ἰουδαίων, οὔτε εἰς τὸ ἱερόν, οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον.⁹Ὁ Φῆστος δὲ^*⸉τοῖς Ἰουδαίοις θέλων⸊ χάριν καταθέσθαι, ἀποκριθεὶς τῷ Παύλῳ εἶπεν, Θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβάς, ἐκεῖ περὶ τούτων^*⸂κρίνεσθαι⸃^*⸂2ἐπ᾽⸃ ἐμοῦ;¹⁰Εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος,^*⸉Ἐπὶ τοῦ βήματος Καίσαρος ἑστώς⸊ εἰμι, οὗ με δεῖ κρίνεσθαι· Ἰουδαίους οὐδὲν ἠδίκησα, ὡς καὶ σὺ κάλλιον ἐπιγινώσκεις.¹¹Εἰ μὲν^*⸂γὰρ⸃ ἀδικῶ καὶ ἄξιον θανάτου πέπραχά τι, οὐ παραιτοῦμαι τὸ ἀποθανεῖν· εἰ δὲ οὐδέν ἐστιν ὧν οὗτοι κατηγοροῦσίν μου, οὐδείς με δύναται αὐτοῖς χαρίσασθαι. Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι.¹²Τότε ὁ Φῆστος συλλαλήσας μετὰ τοῦ συμβουλίου ἀπεκρίθη, Καίσαρα ἐπικέκλησαι; Ἐπὶ Καίσαρα πορεύσῃ.¹³Ἡμερῶν δὲ διαγενομένων τινῶν, Ἀγρίππας ὁ βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατήντησαν εἰς Καισάρειαν, ἀσπασάμενοι τὸν Φῆστον.¹⁴Ὡς δὲ πλείους ἡμέρας^*⸂διέτριβεν⸃ ἐκεῖ, ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον, λέγων, Ἀνήρ τίς ἐστιν καταλελειμμένος ὑπὸ Φήλικος δέσμιος,¹⁵περὶ οὗ, γενομένου μου εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων, αἰτούμενοι^*⸂κατ᾽ αὐτοῦ δίκην.⸃¹⁶Πρὸς οὓς ἀπεκρίθην, ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον^*⸋εἰς ἀπώλειαν,⸌ πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους, τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος.¹⁷Συνελθόντων οὖν^*⸋αὐτῶν⸌ ἐνθάδε, ἀναβολὴν μηδεμίαν ποιησάμενος, τῇ ἑξῆς καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος, ἐκέλευσα ἀχθῆναι τὸν ἄνδρα·¹⁸περὶ οὗ σταθέντες οἱ κατήγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν^*⸂ἐπέφερον⸃ ὧν^*⸉ὑπενόουν ἐγώ,⸊^*⸆¹⁹ζητήματα δέ τινα περὶ τῆς ἰδίας δεισιδαιμονίας εἶχον πρὸς αὐτόν, καὶ περί τινος Ἰησοῦ τεθνηκότος, ὃν ἔφασκεν ὁ Παῦλος ζῇν.²⁰Ἀπορούμενος δὲ ἐγὼ^*⸂τὴν περὶ⸃^*⸂2τούτου⸃ ζήτησιν, ἔλεγον, εἰ βούλοιτο πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ, κἀκεῖ κρίνεσθαι περὶ τούτων.²¹Τοῦ δὲ Παύλου ἐπικαλεσαμένου τηρηθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν τοῦ Σεβαστοῦ διάγνωσιν, ἐκέλευσα τηρεῖσθαι αὐτόν, ἕως οὗ^*⸂πέμψω⸃ αὐτὸν πρὸς Καίσαρα.²²Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον^*⸋ἔφη,⸌ Ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι.^*⸋2Ὁ δέ,⸌ Αὔριον, φησίν, ἀκούσῃ αὐτοῦ.²³Τῇ οὖν ἐπαύριον, ἐλθόντος τοῦ Ἀγρίππα καὶ τῆς Βερνίκης μετὰ πολλῆς φαντασίας, καὶ εἰσελθόντων εἰς τὸ ἀκροατήριον, σύν τε^*⸂τοῖς χιλιάρχοις καὶ ἀνδράσιν⸃ τοῖς κατ᾽ ἐξοχὴν^*⸂2οὖσιν⸃ τῆς πόλεως, καὶ κελεύσαντος τοῦ Φήστου, ἤχθη ὁ Παῦλος.²⁴Καί φησιν ὁ Φῆστος, Ἀγρίππα βασιλεῦ, καὶ πάντες οἱ συμπαρόντες ἡμῖν ἄνδρες, θεωρεῖτε τοῦτον περὶ οὗ^*⸂πᾶν⸃ τὸ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων^*⸂2ἐνέτυχόν⸃ μοι ἔν τε Ἱεροσολύμοις καὶ ἐνθάδε,^*⸂3ἐπιβοῶντες⸃ μὴ δεῖν^*⸉ζῇν αὐτὸν⸊ μηκέτι.²⁵Ἐγὼ δὲ^*⸂καταλαβόμενος⸃ μηδὲν ἄξιον^*⸉θανάτου αὐτὸν⸊ πεπραχέναι,^*⸋καὶ⸌ αὐτοῦ δὲ τούτου ἐπικαλεσαμένου τὸν Σεβαστόν, ἔκρινα πέμπειν^*⸋2αὐτόν.⸌²⁶Περὶ οὗ ἀσφαλές τι γράψαι τῷ κυρίῳ οὐκ ἔχω. Διὸ προήγαγον αὐτὸν ἐφ᾽ ὑμῶν, καὶ μάλιστα ἐπὶ σοῦ, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὅπως τῆς ἀνακρίσεως γενομένης σχῶ τι^*⸂γράψαι.⸃²⁷Ἄλογον γάρ μοι δοκεῖ, πέμποντα δέσμιον, μὴ καὶ τὰς κατ᾽ αὐτοῦ αἰτίας σημᾶναι.