Matthew 22 — MTK
22Verse 1και αποκριθεισ ο ιησουσ παλιν ειπεν αυτοισ εν παραβολαισ λεγωνVerse 2ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει οστισ εποιησεν γαμουσ τω υιω αυτουVerse 3και απεστειλεν τουσ δουλουσ αυτου καλεσαι τουσ κεκλημενουσ εισ τουσ γαμουσ και ουκ ηθελον ελθεινVerse 4παλιν απεστειλεν αλλουσ δουλουσ λεγων ειπατε τοισ κεκλημενοισ ιδου το αριστον μου ητοιμασα οι ταυροι μου και τα σιτιστα τεθυμενα και παντα ετοιμα δευτε εισ τουσ γαμουσVerse 5οι δε αμελησαντεσ απηλθον ο μεν εισ τον ιδιον αγρον ο δε εισ την εμποριαν αυτουVerse 6οι δε λοιποι κρατησαντεσ τουσ δουλουσ αυτου υβρισαν και απεκτεινανVerse 7και ακουσασ ο βασιλευσ εκεινοσ ωργισθη και πεμψασ τα στρατευματα αυτου απωλεσεν τουσ φονεισ εκεινουσ και την πολιν αυτων ενεπρησενVerse 8τοτε λεγει τοισ δουλοισ αυτου ο μεν γαμοσ ετοιμοσ εστιν οι δε κεκλημενοι ουκ ησαν αξιοιVerse 9πορευεσθε ουν επι τασ διεξοδουσ των οδων και οσουσ αν ευρητε καλεσατε εισ τουσ γαμουσVerse 10και εξελθοντεσ οι δουλοι εκεινοι εισ τασ οδουσ συνηγαγον παντασ οσουσ ευρον πονηρουσ τε και αγαθουσ και επλησθη ο γαμοσ ανακειμενωνVerse 11εισελθων δε ο βασιλευσ θεασασθαι τουσ ανακειμενουσ ειδεν εκει ανθρωπον ουκ ενδεδυμενον ενδυμα γαμουVerse 12και λεγει αυτω εταιρε πωσ εισηλθεσ ωδε μη εχων ενδυμα γαμου ο δε εφιμωθηVerse 13τοτε ειπεν ο βασιλευσ τοισ διακονοισ δησαντεσ αυτου ποδασ και χειρασ αρατε αυτον και εκβαλετε εισ το σκοτοσ το εξωτερον εκει εσται ο κλαυθμοσ και ο βρυγμοσ των οδοντωνVerse 14πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοιVerse 15τοτε πορευθεντεσ οι φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον οπωσ αυτον παγιδευσωσιν εν λογωVerse 16και αποστελλουσιν αυτω τουσ μαθητασ αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοντεσ διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθησ ει και την οδον του θεου εν αληθεια διδασκεισ και ου μελει σοι περι ουδενοσ ου γαρ βλεπεισ εισ προσωπον ανθρωπωνVerse 17ειπε ουν ημιν τι σοι δοκει εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ουVerse 18γνουσ δε ο ιησουσ την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πειραζετε υποκριταιVerse 19επιδειξατε μοι το νομισμα του κηνσου οι δε προσηνεγκαν αυτω δηναριονVerse 20και λεγει αυτοισ τινοσ η εικων αυτη και η επιγραφηVerse 21λεγουσιν αυτω καισαροσ τοτε λεγει αυτοισ αποδοτε ουν τα καισαροσ καισαρι και τα του θεου τω θεωVerse 22και ακουσαντεσ εθαυμασαν και αφεντεσ αυτον απηλθονVerse 23εν εκεινη τη ημερα προσηλθον αυτω σαδδουκαιοι οι λεγοντεσ μη ειναι αναστασιν και επηρωτησαν αυτονVerse 24λεγοντεσ διδασκαλε μωσησ ειπεν εαν τισ αποθανη μη εχων τεκνα επιγαμβρευσει ο αδελφοσ αυτου την γυναικα αυτου και αναστησει σπερμα τω αδελφω αυτουVerse 25ησαν δε παρ ημιν επτα αδελφοι και ο πρωτοσ γαμησασ ετελευτησεν και μη εχων σπερμα αφηκεν την γυναικα αυτου τω αδελφω αυτουVerse 26ομοιωσ και ο δευτεροσ και ο τριτοσ εωσ των επταVerse 27υστερον δε παντων απεθανεν και η γυνηVerse 28εν τη ουν αναστασει τινοσ των επτα εσται γυνη παντεσ γαρ εσχον αυτηνVerse 29αποκριθεισ δε ο ιησουσ ειπεν αυτοισ πλανασθε μη ειδοτεσ τασ γραφασ μηδε την δυναμιν του θεουVerse 30εν γαρ τη αναστασει ουτε γαμουσιν ουτε εκγαμιζονται αλλ ωσ αγγελοι του θεου εν ουρανω εισινVerse 31περι δε τησ αναστασεωσ των νεκρων ουκ ανεγνωτε το ρηθεν υμιν υπο του θεου λεγοντοσVerse 32εγω ειμι ο θεοσ αβρααμ και ο θεοσ ισαακ και ο θεοσ ιακωβ ουκ εστιν ο θεοσ θεοσ νεκρων αλλα ζωντωνVerse 33και ακουσαντεσ οι οχλοι εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτουVerse 34οι δε φαρισαιοι ακουσαντεσ οτι εφιμωσεν τουσ σαδδουκαιουσ συνηχθησαν επι το αυτοVerse 35και επηρωτησεν εισ εξ αυτων νομικοσ πειραζων αυτον και λεγωνVerse 36διδασκαλε ποια εντολη μεγαλη εν τω νομωVerse 37ο δε ιησουσ εφη αυτω αγαπησεισ κυριον τον θεον σου εν ολη καρδια σου και εν ολη ψυχη σου και εν ολη τη διανοια σουVerse 38αυτη εστιν πρωτη και μεγαλη εντοληVerse 39δευτερα δε ομοια αυτη αγαπησεισ τον πλησιον σου ωσ σεαυτονVerse 40εν ταυταισ ταισ δυσιν εντολαισ ολοσ ο νομοσ και οι προφηται κρεμανταιVerse 41συνηγμενων δε των φαρισαιων επηρωτησεν αυτουσ ο ιησουσVerse 42λεγων τι υμιν δοκει περι του χριστου τινοσ υιοσ εστιν λεγουσιν αυτω του δαυιδVerse 43λεγει αυτοισ πωσ ουν δαυιδ εν πνευματι κυριον αυτον καλει λεγωνVerse 44ειπεν ο κυριοσ τω κυριω μου καθου εκ δεξιων μου εωσ αν θω τουσ εχθρουσ σου υποποδιον των ποδων σουVerse 45ει ουν δαυιδ καλει αυτον κυριον πωσ υιοσ αυτου εστινVerse 46και ουδεισ εδυνατο αυτω αποκριθηναι λογον ουδε ετολμησεν τισ απ εκεινησ τησ ημερασ επερωτησαι αυτον ουκετι